Mijn eerste keer naaktzwemmen was meteen de laatste. Het was een opwelling. Een verlaten baai op Curaçao, de tieners aan de wandel, op zoek naar koraalsteen en schelpen. Mijn oude moedertje, zoals altijd aan de kant, zat onder het afdakje fruit te schillen, voor als ik weer uit het water zou komen. Ze had kunnen leren zwemmen met haar ene been, denk ik weleens. Het had gekund, maar ze deed het niet. Dus kijkt ze toe, genietend van hoe ik geniet.
Toen ik over dat naaktzwemmen begon, genoot ze niet. O nee. Ze had me willen tegenhouden. ‘Nò uka! Straks ziet iemand je nog, dushi,’ zei ze bezorgd.
Maar mijn rokje lag al aan mijn voeten, mijn vingers werkten aan de haakjes van mijn beha. ‘Dit is mijn kans, mama,’…
