Inhoudsopgave van Editie 25 - 2025 - Humo

Dat ze op de Olympische Spelen in Parijs net naast brons grepen, was een bittere pil, maar vergis u niet: de Belgian Cats zijn behalve een sympathieke ook best een succesvolle ploeg. Twee jaar geleden werden ze Europees kampioen, een titel die de Belgische basketbalvrouwen vanaf volgende week met vrouw en macht zullen verdedigen. HUMO Hoe groot is de kans dat de Cats hun Europese titel verlengen? HANNE MESTDAGH (ex-Cat en nu co-commentator voor Sporza) «Dat moet zeker de ambitie zijn. We zijn het enige land dat au grand complet aan de start zal staan. Frankrijk, volgens mij de topfavoriet, heeft met een pak afwezigen af te rekenen: vier van hun toppers hebben ervoor gekozen in de WNBA te blijven. Dat is niet weinig, maar als één land zich dat kan…

Viva la feta Play4, woensdag 11 juni Ellen Callebout rekende erop dat haar leven ongefilmd zou blijven, maar op een dag stapte Gert Verhulst haar restaurant binnen, en even later ook haar huis: probeer de tv-camera’s dan maar eens buiten te houden. ‘Het was wel even wennen, hoor,’ vertelde ze in ‘Viva la feta’ over de tv-ploeg die plots door de woning banjerde. ‘In het begin verstopte ik me soms, omdat ik het zo ongemakkelijk vond. Dan ging ik de afwas doen of zo.’ Na veertig afleveringen van ‘De Verhulstjes’ treedt er onherroepelijk cameragewenning op, misschien zelfs in die mate dat de aanwezigheid van de tv-crew op Sifnos voor Ellen een beetje als thuiskomen voelde. Na drie seizoenen ‘Viva la feta’ kunnen we evenwel concluderen dat uitgebreide camera-ervaring niet per se…

Een adellijke titel heeft Leopoldo Moncada niet, royaal gediplomeerd is hij wel: de zoon van prinses Esmeralda (de jongste dochter van koning Leopold III en Lilian Baels) en de Hondurees-Britse farmacoloog Salvador Moncada heeft eerst een bachelor in de politieke wetenschappen en een master in de sociologie behaald aan de London School of Economics, om daarna naar de New Yorkse Columbia University te verkassen voor een master in de Latijns-Amerikaanse studies. Sinds een paar maanden is Moncada terug in België, en ook in eigen land blijft hij het academische pad bewandelen – nu als assistent van Isabelle Ferreras, professor sociologie en politieke wetenschappen aan de KU Leuven. Op eenvoudig verzoek blikt hij graag nog eens terug op zijn tijd aan de Columbia University, die net als Harvard door het Witte Huis…

‘Blindgekocht’, het vastgoedprogramma dat nu al zeven seizoenen lang aspirant-kopers van een nodige dosis realiteitszin én een gesponsorde keuken voorziet, heeft ook dit jaar een personeelswissel doorgevoerd: behalve Daan ‘Ik moet kotsen in mijn mond’ Alferink werd ook Sophie Beguin, West-Vlaamse makelaar en eindbaas van zes vastgoedkantoren, aangetrokken om interieurarchitecte Dorien Boven van panden te voorzien. Zij moest ons haar voorgangster Kinga Kantorska doen vergeten – en daar had ze ongeveer anderhalve glottisslag voor nodig. HUMO Sophie, elke nieuwe expert in ‘Blind gekocht’ zegt na afloop hetzelfde: ‘Ik had het onderschat.’ Verras ons eens. SOPHIE BEGUIN (lacht) «Sorry, maar het is nu eenmaal zo: ik had echt geen idee dat er zoveel tijd in zou kruipen. We zijn deze keer ook later met de werken gestart. Dit jaar zijn de registratierechten op…

HUMO Godsdienst is zo goed als afwezig in Nicci French-boeken. ZIJ «Net zoals in ons leven. Ik geloof niet in een god, ik behoor tot de humanistische gemeenschap en ben ook opgeleid als celebrant: ik leid begrafenissen, vaak voor mensen die ik heb gekend en die net als ik niet gelovig zijn.» HIJ «Ik ben helemaal zonder geloof opgevoed. Mijn moeder is Zweeds en haar ouders waren diepgelovig, maar dat is door de generaties heen helemaal verdampt geraakt. En ook op school werd nooit over godsdienst gesproken. Ik heb dus nooit een pijnlijk moment gekend waarop ik het geloof boos of gefrustreerd van me heb afgeworpen.» ZIJ «Jij hebt ook nooit verdriet gevoeld omdat er geen god bestaat. De meeste mensen kennen volgens mij wél de pijn die met sterfelijkheid…

Dat Nina Derwael uit Leipzig terugkeerde met twee gouden plakken, is straf na haar schouderoperatie. Maar minstens even straf was het brons van het meisje naast haar op de foto. Twee jaar lang was Lisa Vaelen van het toneel verdwenen, zonder veel uitleg. Tot nu. Vóór haar finale vertelde Vaelen ongevraagd aan een verbouwereerde Sporza-journaliste wat er scheelt: er zit een kleine tumor in haar hoofd. HUMO Je zei het bijna langs je neus weg. Alsof je er niet zwaar aan tilde. LISA VAELEN (lacht) «Zo sta ik in het leven: positief.» HUMO Waarom besloot je het wereldkundig te maken? VAELEN «Ik was bijna twee jaar out geweest. Omdat ik veel vragen kreeg, vond ik het tijd om meer duidelijkheid te geven. Die had ik zelf nog niet zo lang. »In…

1. OCEAN VUONG: DE KEIZER VAN GLADNESS (1) In zijn tweede roman, de opvolger van het bejubelde ‘Op aarde schitteren we even’, toont de Vietnamees-Amerikaanse schrijver Ocean Vuong zich opnieuw een meester in de beschrijving van de kwellingen en kronkels van de menselijke geest. ‘De keizer van Gladness’ duwt de lezer poëtisch in het perspectief van de zogenaamde losers van de samenleving. Een bij momenten ontroerende ode aan de solidariteit. 2. CARLO MASALA: ALS RUSLAND WINT (2) De Duitse defensiespecialist en professor internationale politiek Carlo Masala schetst in ‘Als Rusland wint’ een beangstigend realistisch scenario voor het verloop van de oorlog in Oekraïne: de Russen dwingen Oekraïne tot een bestand dat het land in chaos stort, zetten de NAVO-landen tegen elkaar op en voeren met stijgend succes een hybride oorlog…

Plaats van de afspraak is een koffiebar in het centrum van Brussel, waarvoor de term ‘hip’ belachelijk ontoereikend is. Klanten kiezen hier met schijnbaar gemak tussen een affogato with pistachio, een hojicha latte en een iced yuzu espresso tonic. We nestelen ons in een hoekje met een – keuzestress! –homemade iced tea en een chai latte voor Imane.  IMANE BOUDADI «Geen cafeïne meer voor mij vandaag. Anders kan ik straks niet slapen.» HUMO Wanneer is straks? BOUDADI «Als ik er ’s ochtends uit moet voor de ochtendshow, probeer ik rond halfnegen in bed te liggen. Da’s vroeg, maar ik heb dan wel de hele namiddag vrij. Ik ben nooit een nachtraaf geweest, en met het ouder worden merk ik dat ik nog meer een ochtendmens word. Zelfs tijdens het weekend…

Blozende kaken, manhaftige kin, wakkere oogopslag, kloeke handdruk: de Sergio die die vrijdag, in het gezelschap van golden retriever Fidel, de poort van zijn Vlaams-Brabantse lustoord voor me openzwaait, oogt – toch wat verrassend – patent. Ondanks de hartritmestoornissen en de kwaadaardige tumor, die inmiddels succesvol is verwijderd maar waarvoor hij om de drie maanden terug naar het ziekenhuis moet. Maar daarover later meer: eerst gebiedt de journalistieke deontologie mij u te melden dat, sinds hij tegen de tijdgeest af steekt als een portie bitterballen tegen een bord zeewier – vaarwel, laatste restje culturele salonfähigheid! – Sergio bij mij niet meer stuk kan. U moet dat zo zien: in een tijd waarin woorden op weegschaaltjes liggen, ‘kwetsbare verhalen’ een verkoopargument zijn, en de diversiteitspolitie 24/7 over de schouder meeloert, lucht…

Geert Zagers fileert elke week een fenomeen. Waarover gaat het deze week? Het trouwseizoen is amper halfweg, maar dé openingsdans van 2025 is nu al bekend. Is dat een bestaande award? Dat zou het móéten zijn. Elk jaar is er wel één openingsdans die de huwelijksfeesten overheerst. In 2023 was het ‘Until I Found You’ van Stephen Sanchez, de man die TikTok heeft geleerd wat een wals is. In 2024 was het ‘Belong Together’ van Mark Ambor, een uptempo liefdeslied waarvan de ongedwongen ukelele wonderwel bleek te passen bij bruidegommen op witte sneakers, boeketjes veldbloemen op de receptietafels en een late night foodtruck.  En wat wordt het dit jaar? ‘Ordinary’ van Alex Warren.  Zegt me niets. Dat kan. Alex Warren behoort tot de meest over het hoofd geziene categorie van…

Ik bekijk dagelijks meer video’s dan ik openlijk wil toegeven. Waar ik wél zonder schaamte voor uit durf te komen, is welke video’s dat zijn. Laat me één persoonlijke favoriet delen. Het gebeurt zelden dat je als fervente internetgebruiker nog iets tegenkomt waar je van opkijkt. Door de jaren heen werd de ‘content’ – dat vage, holle woord dat perfect samenvat wat we vaak gedachteloos tot ons nemen – op het internet vooral extremer en oppervlakkiger, alles om toch maar op te vallen tussen de concurrentie en tegelijk een zo breed mogelijk publiek te kunnen aanspreken. Alles draait uiteindelijk om clicks en data, of we dat nu onder ogen willen zien of niet. Daarom was ik oprecht verbaasd toen ik een liveversie zag van wat ik zonder twijfel als één…

1. LITTLE SIMZ: LOTUS (1) Little Simz ontroert en ontregelt op haar zesde plaat, en bij momenten flikkert ze haar songs een flink end de kosmos in. Even wonderlijk is de manier waarop de Londense rapkeizerin en haar producer Miles Clinton James een schare fenomenale zangers en muzikanten voor hun kar spannen om hun geflirt met dub, jazz, funk en afrobeat te kleuren. Zo hijst ze zich haast achteloos naast goden als Stevie Wonder, Prince en Kendrick Lamar. 2. TURNSTILE: NEVER ENOUGH (2) ‘Never Enough’ is de plaat van de bevestiging. Voelde voorganger ‘Glow On’ nog als een reeks daguitstapjes naar andere genres, dan is nu duidelijk dat Turnstile z’n éígen genre is. Denk: newwavegitaren, synthtapijtjes, koebellen, reggaeton én furieuze punk. 3. LOYLE CARNER: HOPEFULLY! (–) ‘Hopefully!’, Loyle Carners vierde,…

Al het muziek-en festivalnieuws, netjes voor u samengevat in een helder overzicht. Elke dag een lach, met de beste cartoons, de grappigste memes en de vrolijkste video’s. Speel elke dag uitdagende puzzels in onze app, zoals Spelwijze en Het Woord. Schrijf u in op onze nieuwsbrieven en ontvang elke middag en avond het allerbeste uit HUMO in uw mailbox. De meest volledige concertagenda om geen enkel optreden op Belgische bodem te missen. MUZIEK Recensies van de platen die u niet mag (of misschien zeker moet) missen. KIJKTIPS Elke dag de ultieme tv-tips om uw avond relevant te maken. NETFLIX & CO De beste films en series van het moment in één handig overzicht. Download onze app HUMO en lees elke dag HUMO op uw telefoon.…

25 TYPISCH MENSEN Eén, 2017 Hoe slecht was ‘Typisch mensen’? Daar valt over te discussiëren, gesteld dat u iemand vindt die zich het programma nog herinnert. ‘Typisch mensen’ verdient zijn plaats in deze lijst hoofdzakelijk door zijn gevolgen voor de makers. Het deed immers wat ‘Café Corsari’ niet kon: amper een maand na de laatste aflevering stapte Freek Braeckman over van VRT naar VTM, waar hij weer nieuwslezer werd. Sidekick Julie Van den Steen volgde twee jaar later. Twee jaar had Braeckman geschaafd aan het zelfbedachte ‘Typisch mensen’. Het idee was zelfs al zes jaar ouder, maar het maakproces was moeilijk: onderweg verloor het programma z’n oorspronkelijke titel – ‘Truken van de foor’ – en toen het uiteindelijk, een halfjaar later dan gepland, op antenne ging, bleek ‘Typisch mensen’ een…

Samen met zijn in 2013 in de gevangenis overleden kompaan Roland Feneulle vermoordde Freddy Horion op 23 juni 1979 in Sint-Amandsberg vijf leden van het gezin van autohandelaar Roland Steyaert. Ze handelden in een opwelling van frustratie en razernij, in het geval van Horion als wraak op ‘de Gentenaars’. Een die stad vertegenwoordigende volksjury had hem enkele jaren eerder naar zijn aanvoelen disproportioneel zwaar gestraft voor een paar merendeels door een ander gepleegde diefstallen. Veel eerder, op z’n 12de, was hij door een politieman van zijn fiets gereden. Zijn gezicht kwam uit de operaties als een betere versie van Frankenstein, de reden waarom hij het zijn hele verdere leven zal verbergen achter een kolossale zwarte zonnebril. Kort voor de moorden in Sint-Amandsberg acht Horion zich opgelicht door een autohandelaar. Zo…

Midden maart schoven ‘Pano’ en De Morgen een bom onder de burgemeestersstoel van Pieter De Crem. Uit hun onderzoek was gebleken dat mensen met een vreemde achternaam in Aalter gemiddeld 137 dagen moesten wachten op hun inschrijving, terwijl het voor Belgen gemiddeld 15 dagen duurde. Dat tweeslachtige woonbeleid was geen nieuws voor oppositiepartij Groen, die het al eerder in kaart had gebracht. MIEKE SCHAUVLIEGE «In de loop van 2023 hoorden we dat de inschrijvingen in Aalter niet correct verliepen. Normaal wordt zo’n registratie behandeld door de gemeentelijke administratie, maar De Crem eiste dat elk dossier op het schepencollege kwam. Door alle zaken op te lijsten ontdekten we een duidelijk patroon: aanvragen van Belgen werden snel goedgekeurd, aanvragen van niet-Belgen sleepten maandenlang aan. Bij hen moest eerst een woonstcontrole plaatsvinden, zogezegd…

De zee gaat al richting lauw – nog even en wij kustbewoners kunnen elke dag gaan zwemmen. Nog even en daar is weer die jaarlijkse zomerse irritatie: een mens kán langs onze volgebouwde streep zand nergens rustig zwemmen. De redders surveilleren alleen op korte stukken strand, waar ze uitkijken over plonzende dagjesmensen, en krassen om zes uur weer op. Als je je buiten de zone of de tijd waagt, toeteren de redders je uit het water. Of zijn er bezorgde burgers die je toeroepen dat de redders weg zijn! Dat de zee gevaarlijk is! Dat je eruit moet komen, nu! Of ze bellen de politie! Denk je dat de regels niet voor jou gelden? Ook op andere mogelijke zwemplekken is zwemmen verboden, tenzij aangegeven is dat het mag. En het…

We moeten eerlijk zijn: van ‘The Handmaid’s Tale’ hadden ze nooit zes seizoenen mogen maken. Het eerste seizoen van de reeks naar Margaret Atwoods beroemde roman was een meesterwerk, een donkere nachtmerrie met een indringende boodschap gevat in adembenemend mooie beelden. Maar daarna heeft de serie dat niveau niet kunnen aanhouden. ‘The Handmaid’s Tale’ werd gaandeweg repetitief en richtingloos, en de gruwel die de personages moesten ondergaan, kwam almaar minder hard aan. Uiteindelijk raakte de herinnering aan de mokerslag van dat eerste seizoen ondergesneeuwd. Toch is het ook goed dat ‘The Handmaid’s Tale’ het zo lang heeft volgehouden: nu heeft de reeks tenminste afscheid kunnen nemen op een moment waarop ze nog relevanter is dan toen ze begon. In de lente van 2017 werd het verhaal over een totalitaire dictatuur…

M’n biografie ‘Jeroen Olyslaegers: His Life, His Works’ schiet goed op. Ik ben beland bij hoofdstuk zes, dat een zoeklicht laat schijnen over Jeroens puberteit, waarin hij per se een baard wilde laten groeien. Dat lukte niet erg, en Jeroen wendde zich tot de befaamde baardentherapeut Antonieken De Clercq, die Jeroen onderzocht van top tot teen, en tegen hem zei: ‘Je hebt simpelweg niet de constitutie voor een baard.’ ‘En als ik nu eens alleen een snor laat groeien?’ vroeg Jeroen hoopvol. ‘Zolang je die snor in je reet steekt, ben ik al lang tevreden,’ zei doctor De Clercq, waarna Jeroen ontgoocheld het kabinet verliet. Hij leerde in die periode ook z’n eigen belangstelling voor het andere geslacht kennen. Hij begon een platonische relatie met een oudere vrouw, de Alice…

Op 22 februari 2022 maakten de Russische troepen die rond de Oekraïense grenzen gestationeerd waren, een brief open. Daarin stonden hun orders om vroeg in de ochtend van 24 februari Oekraïne binnen te vallen. Veel van die militairen waren dienstplichtigen met heel weinig training. Nog meer van hen dachten dat ze hier voor een militaire oefening waren: even wat met de spierballen rollen, procedures trainen, en dan weer naar huis. Maar ze gingen niet naar huis, ze overvielen het huis van een ander. En omdat ze zo laat werden geïnformeerd, hadden ze geen tijd om zich tactisch voor te bereiden. Gebruikmakend van achterhaalde, tientallen jaren oude kaarten begonnen ze aan hun ‘speciale militaire operatie’. De commandanten namen aan dat de grond en de moerassen in Noord-Oekraïne bevroren zouden zijn, maar…

Oké, waar waren we gebleven? 28 jaar na de uitbraak van het rage-virus, zo re - capituleert een pancarte, is het Europese vasteland geheel zombievrij: oef! Het nog steeds geïnfecteerde Groot-Brittannië daarentegen werd, als in een apocalyptische Brexit, volledig in quarantaine geplaatst (alerte geesten zullen nu opmerken dat ‘28 Years Later’ geen 28 maar 23 jaar na ‘28 Days Later’ uitkomt. Maar op de rage-tijdlijn zijn we wel degelijk 28 jaar verder, wat dus betekent dat het verhaal van ‘28 Years later’ zich afspeelt in het jaar 2030). De schaarse, door Europa aan hun lot overgelaten overlevenden verschansen zich op een eilandje dat via een smalle dijk is verbonden met de Britse kust, waar het krioelt van de zombies. Op het atolletje heeft het normale leven zich min of meer…

Wie staat in de top 100 van de beste gitaristen, beste songwriters en beste zangers aller tijden? John Fogerty! Wie verkocht meer dan honderd miljoen platen zonder stunts, special effects, imago of pose? John Fogerty! ‘Proud Mary’, dat iedereen kent in de versies van Ike & Tina Turner en Elvis Presley? Geschreven door John Fogerty! ‘Rockin’ All over the World’, een wereldhit voor Status Quo? John Fogerty! ‘Fortunate Son’ door Pearl Jam en Foo Fighters? John Fogerty! John Lennon was verzot op Fogerty’s onverwoestbare swamp rock. En Bruce Springsteen zei: ‘Welke songs van anderen ik graag had geschreven? Het volledige oeuvre van John Fogerty.’ Doordat de piepjonge, naïeve John indertijd een slavencontract had getekend met oplichter Saul Zaentz, verdiende Fogerty een halve eeuw lang amper geld aan zijn muziek. Die…

1. THUIS VRT 1 – 846.000 KIJKWIJZER Dagelijks tv-tips en een bespreking van het belangrijkste programma van de dag voordien in de app of op Humo.be TEGELWIJSHEID ‘Iedereen praat over het weer, maar niemand doet er iets aan’Charles Dudley Warner, Amerikaanse journalist (1829-1900) Afgebladderde glorie De gouden generatie, of wat daar ondertussen van overblijft, trekt zich nog een keer op gang richting een toernooi, en de fans lijken voorlopig opnieuw van de partij. 750 à 800.000 mensen waren getuige van de teleurstellende wedstrijd tegen Noord-Macedonië en van de rollercoaster van emoties tegen Wales, wat vergelijkbaar is met de kijkcijfers die de Rode Duivels bij de start van de vorige kwalificatiecampagne hebben gehaald. In het voorjaar van 2023 keken er 760.000 en 820.000 mensen naar de matchen tegen Zweden en Oostenrijk,…

Dit wordt de meest vreugdeloze kleurloze dorre oersaaie apocalyps die de wereld ooit heeft meegemaakt. Tijdens vorige apocalypsen mochten we nog concerten van Mogwai en Sonic Youth bijwonen. We mochten zelfs films van Robert Zemeckis en Mel Brooks ondergaan, en lustig masturberen met Oezbeekse nagelextractietangen. Dat is nu allemaal verboden, escapisme wordt beschouwd als obsceen, decadent, pervers en verdacht. Een soort frivole medeplichtigheid. Toch herbekijk ik zonder enige schaamte alle seizoenen van ‘House M.D.’, waarin Hugh Laurie een norse stugge briljante misantropische on­ orthodoxe kreupele verslaafde arts speelt, die zijn patiënten afsnauwt als het nodig is. Het is vaak nodig, want zijn patiënten zijn suffe kleffe bijgelovige Amerikaanse domoren die het niet al te nauw nemen met vaccinaties, monogamie, hygiëne en redelijkheid. Dus ja, de apocalyps. Deze moeten we zogezegd…

Fabian [1] In de Dansaertstraat in Brussel is een levensgrote tekening van de jongen te zien die begin juni werd gedood bij een ongeval met een politiewagen. Fabian heet hij. Een jongen van 11 jaar, zo te zien een kind dat nog alles te verwachten heeft van het leven, dat uitgelaten lijkt, speels, guitig, argeloos en blijmoedig. Ik weet niet hoe u was op de leeftijd tussen kind en puber, maar ik weet wel dat ik ook bang was voor veel van wat dan op mijn pad kwam. Je begint de wereld buiten je thuis te ontdekken, je trekt voor het eerst de stad in, je ontmoet je eerste vrienden in het park of ontdekt je buurt, met al die nieuwe huizen en winkels die je nooit eerder had gezien.…

‘Ze zien eruit als idioten en ze praten als idioten,’ schreef een Amerikaanse politiek commentator over de Trump-regering, ‘maar laat je daardoor niet misleiden: het zijn echt idioten.’ Ook de Zwitsers-Italiaanse auteur Giuliano da Empoli (°1973) benadrukt het in zijn nieuwe boek ‘Het uur van de wolven’: humane principes, bedachtzaamheid en kennis spelen in de politiek van vandaag nauwelijks een rol in grote delen van de wereld. Meer nog: zulke kwaliteiten zijn voor de nieuwe autocraten alleen maar obstakels voor de daadkracht en onbesuisdheid waarmee ze hun macht willen vestigen. Volgens Da Empoli was de periode na de Tweede Wereldoorlog een uitzonde-ringssituatie en zijn we nu teruggekeerd naar de ‘normale’ politieke toestand, waarin rechtspraak en ethiek het afleggen tegen macht en bruut geweld. Tel daarbij het knusse verbond tussen autoritaire…

DOMINIQUE VAN MALDER ‘Compagnon in het leven’ ‘Voor mij heeft literatuur weinig met de seizoenen te maken,’ preciseert Dominique Van Malder met een wanneer ik naar zijn zomerboeken pols. ‘Ik lees veel in de zomer, maar dat komt enkel omdat ik dan mijn achterstand van de rest van het jaar kan inhalen.’ Zou het kunnen dat de gevierde acteur en presentator hier eventjes heeft samengevat wat heel lezend Vlaanderen de komende twee maanden van plan is? DOMINIQUE VAN MALDER «Ik wil binnenkort beginnen in het jongste boek van mijn schoonzus, Griet Op de Beeck. ‘Het wordt beter’, over haar jaren in therapie, is zo’n boek dat al een tijdje uit is, maar waar ik dus nog niet aan toegekomen ben. Ik lees Griet overigens niet enkel omdat ze mijn schoonzus…

1. JEUNES MÈRES (1) De gebroeders Dardenne, die edelmoedige knarren, zijn op alle gebieden virtuoze cineasten, maar optimisme is misschien wel hun voornaamste trek. ‘Jeunes mères’, tot nu toe de beste film van 2025, biedt precies wat we dezer dagen nodig hebben: licht in de duisternis. 2. SINNERS (2) Een passionele eredienst, een woeste litanie. Geen idee of regisseur Ryan Coogler zijn ziel aan de duivel heeft verkocht, maar hij heeft hoe dan ook één van de opzwependste, uniekste en beste films van het jaar gemaakt. 3. THE LIFE OF CHUCK (3) Niet iedereen zal vallen voor het zonderlinge en ietwat sentimentele concept, maar wat ons betreft mag ‘The Life of Chuck’ ‘The Shawshank Redemption’, ‘Stand by Me’ en ‘The Green Mile’ vervoegen in het pantheon van de meer door…

Google Translate Maar is er al een programma ontwikkeld dat alles vertaalt in stoornis-en traumataal? Dr. S. Fruit. ➥ Nee, het bleek makkelijker om ‘Zomergasten’ gewoon lichtjes aan te passen. Telepathie werkt niet Ik dacht laatst iets grappigs: in gedachten stuurde ik het naar Uitlaat, maar tot mijn verbijstering werd het niet gepubliceerd. wdk. ➥ Sorry, ons vast medium heeft sinds kort verplichtingen in een Nederlandse tv-studio. Publicatie in Uitlaat Wie een publicatie in Uitlaat wil, moet kort op de bal spelen.  Portaalpier. ➥ Nu je ’t zegt, we hebben al lang niets meer van Wout Faes gepubliceerd. Nieuwe plaat Zornik Is er niet al genoeg miserie in de wereld? Simons baard. ➥ Voor je ’t weet, kondigt Tanja Dexters een eigen realityshow aan. O tempora, o mores Jeroom stond…

De hele zomer lang vraagt HUMO bekende festivalgangers naar hun herinneringen aan de wei. In deze derde lading straffe verhalen over vijftig jaar Rock Werchter: ‘Fuck Wiwa, die gasten zijn ons aan het volgen.’ GOEDELE LIEKENS ‘Belachelijke jogging’ Als de wind goed zat, kon de jonge Goedele Liekens vanuit haar slaapkamer meegenieten van de Werchteroptredens van Kayak, Big Bill, Jan Akkerman en the like. Zo’n jaar of tien later stond de Begijnendijkse seksewolloge zélf op het podium. GOEDELE LIEKENS «Vraag me niet wie op het idee was gekomen, maar in 1987 mocht ik als uitgetreden Miss België samen met Guy Mortier Torhout Werchter presenteren.» HUMO Hoe viel dat presenteren mee? LIEKENS «Wel goed, al was het lijk vooral Guy die het werk deed. natuur Ik weet nog hoe hij me…

Als we ‘Home’, hun bijdrage aan de ‘Barbie’-soundtrack, niet meetellen, was het vijf jaar wachten op nieuw werk van het Californische familieverbond HAIM. Rust roest, maar niet altijd: ‘I Quit’ is hun vierde en meest voldragen studioplaat tot nog toe. Voor de promocampagne grepen de zussen (van jong naar jonger) Este, Danielle en Alana recent een paar keer terug naar cultureel erfgoed. Voor één Instagram-post hebben ze bijvoorbeeld een iconische foto van Nicole Kidman nagespeeld: die waarop ze zichtbaar op wolkjes loopt na haar scheiding van Tom Cruise. Kent u meteen het leidmotief van deze plaat: vrijheid, good riddance, ‘I Quit’. Ook muzikaal wordt een paar keer naar oude gloriemomenten geknipoogd. Openingstrack ‘Gone’ is een mashup van twee rock-en popmastodonten: gitaarriff en openingsstatement ‘Can I have your attention please?’ hebben…